Comentario sobre a entrada dunha compañeira

 Nesta nova entrada, vou aportar a miña opinión sobre unha serie que me gustaba moito, e que a miña compañeira Sonia Piñeiro comentou no seu blog.

Como moitos de nós sabemos, Pipi era unha nena que vivía co seu mono e o seu cabalo.
Igual que a miña compañeira, admiraba que esta nena fora capaz de estar sempre alegre, sen importar o que os demáis pensaran dela. E como a todo/a neno/a desa idade, gustaríanos ter esa vida "salvaxe" en algún momento.
Seguindo polo que nos chamou a atención de forma positiva, coincidimos en que é un exemplo a seguir pola súa personalidade. Matizo iso referíndome a que rompe cos estereotipos de xénero que existen na sociedade. O seu propósito non era ser guapa, boa ou elegante, sinón que quería ser forte e valente.

A opinión que eu lle incluiría son os aspectos negativos ou tristes (por chamalos de algunha maneira) que ten a serie.

Se nos paramos a pensar, é unha nena que vive sen os pais, polo que carece de cariño, de apoio e de alguén en quen apoiarse cando non temos un bo día, aínda que ela facíao nos seus animais.

Tamén carece de algunhas normas ou valores que as familias nos van inculcando dende que nacemos.

 

 Por isto, aínda que cando somos pequenos nos pode dar envexa a vida desta nena, se nos paramos a pensar, seguro que nós tivemos unha infancia máis feliz rodeada de familia e amigos polos que demostrábamos un cariño mutuo.

Las nuevas tecnologías en la educación

 Esta foto representa a los protagonistas de una serie de adolescentes llamada Zoey 101.

Cuando la veía, sobre los 9-10 añoos, me gustaba identificarme con Zoey, la chica que muestra un jersey azul en la imagen anterior. A través de ella, nos podemos ver una niña con cara de buena y dulce. Viendo la serie refleja ese papel, muy amiga de sus amigos y que intenta ayudar siempre en lo que puede. Su postura de brazos cruzados nos puede dar a entender que es la "líder" de su grupo y que se cree más superior. No es así, todo lo contrario. La chica que tiene a su lado, con pelo rizo, es Dana, su enemiga. Zoey siempre intenta solucionar los problemas pero esta se lo  pone cada vez más difícil.

Analizando ahora la relación que manteían ambas, pienso que no deberían dejar pasar muchas de las cosas que una hacía a la otra. Si las diferencias entre personas se solucionan cuanto antes, podemos envitar muchos problemas como es por ejemplo el bullying.

Antes no utilizaría este término para nada, pero ahor recordando algunos episodios y algunas de sus "bromas" de mal gusto si.

Cuando de pequeños vemos una serie es porque hay algo que nos llama la atención, ya se el colorido que nos muestra, las imágenes, algún personaje gracioso... pero no nos damos de cuenta del verdadero mensaje que quieren transmitir.

Identidade dixital

                                      Identidade dixital

Nesta nova entrada, vou falar sobre a identidade dixital como ben indica o título. Cómo me afectou a min, qué pensaba sobre iso, que penso agora...

Cando estudaba primaria, a partir dos 10 anos, as/os profesoras/es intentaban que nos viñera un experto sobre o tema a darnos charlas sobre o perigo que podía supoñer non facer un uso axeitado de internet, expoñendo os noso datos privados. É certo que cando remataban, non o vou a negar, tiña medo. Medo a que (a pesar de que sabía que eu non facía nada malo nin me expoñía en diferentes plataformas) me puida chegar a pasar algo malo.

Creo que case ninguén en esas idades pensa todo o que se pode chegar a facer con una simple opinión ou comentario que fagas a través de internet.

Tanto antes a través do correo electrónico simplemente, ou agora a través das redes sociais e en páxinas onde nos subscribimos, estamos deixando parte de nós, da nosa identidade dixital. 

Cando subimos un "stories" a Instagram, aínda que non saiamos nós, estamos deixando moita información que nos pertence.

Ao conetar o gps nos nosos teléfonos para ver onde estamos, videos, fotos, comentarios, páxinas que visitamos en internet... Moitas veces facémolo sen pensar que nun futuro lonxano ou non tanto, pode perxudicarnos ou tamén beneficiarnos.

Despois de saber algúns aspectos negativos sobre a información que proporcionamos día a día, penso que deberíamos pararnos un pouco máis e evitar que esa información se amplíe.

Dende ben pequenos debemos deixarlle claro aos cativos, que indagar polas redes leva consigo aspectos positivos e negativos, polo que sempre temos que utilizar a cabeza antes de actuar, xa que logo podemos arrepentirnos.

Hoxe en día, teño claro a identidade que quero que se vexa de min a través de intenet, aínda que moitas veces é complicado que todo saia como queremos. 

Botando a vista atrás, penso na cantidade de información que proporcionei por exemplo a través de twiter  e gustaríame borrala, aínda que insisto, que non é ningún delito polo que me culparía toda a vida.

E como din os galegos... "una vez feito, feito está" ao que me refiro que cambiar a huella dixital que deixamos algún día é moi complicado ou case imposible. No momento que subimos calquer tipo de información, por moi inocentes que queiramos ser e o borremos, seguro que alguén o veu e é tarde para que desaparezca de todo.

En difinitiva, debemos sumerxirnos nas redes pensando sempre no que nos pode chegar a pasar, moitas veces pode servirnos de axuda para que se nos coñezan nun futuro ou para destruílo...

Deixo aquí un video que quere transmitir: "Si no lo haces en tu vida normal, ¿Por qué a través de internet si?

https://www.aulaplaneta.com/2015/11/20/en-familia/cinco-peligros-para-los-menores-en-internet-y-como-prevenirlos/